حالا...

حالا

در میان این همه قبض

چقدر دلم می خواهد کاغذی پیدا کنم

که رویش یک دوبیتی نوشته باشم

تا یادم بیاید

چقدر من نیستم

در این روزگاری که نمی خواهد

مرا رها کند

مرا درست بگذارد وسط خودم

وقتی که سر سبز

سر سبز

مثل دیروزهای همراه با حسرت

مثل این خودکار

که دیگر نمی خواهد

بدهکار و بستانکار را

به حساب بیاورد

دلش نمی خواهد

کاغذ را سیاه کند و مچاله

مثل من

که حالا دیگر

سر حالم

و می توانم درست

خودم باشم

با قبض های توی جیبم

و کاغذی که دارم

تا می کنم و بر می دارم

برای خودم شدن

خودم بودن

                                                              نیمه شب ۹/۳/۸۸